Geef toe, als titel van een blogpost kan het tellen! Voor het eerst in mijn cyberleven citeer ik Cicero. En dat gewoon om aan te geven, dat de wereld blijft draaien, dat de mens ook blijft draaien. Gelukkig maar. Of niet?

Gisteren liet ik de studenten de omstreden tekst van Godfried-Willem Raes over de absurditeit van het auteursrecht lezen. Tot mijn niet geringe verbazing gaven ze hem achteraf bijna allemaal gelijk, eentje wist het zo nog niet.

Is dit een momentopname, een toevallige samenstelling van de groep? Of is er een diepere oorzaak? Is de huidige generatie inderdaad de hele discussie rond auteursrecht zat? Ik weet het niet. Ik moet me nog even verder bezinnen…

Vandaag is een hele lichting nieuwe tweepuntnullers geboren. In de Gentse Bibliotheekschool is immers de opleiding “23 Dingen: Web 2.0 in 23 stappen” gestart, in samenwerking met het VCOB.

Collega Eva Simon – undercover ook als de Commissaresse gekend – wijdde er zo’n 15 nieuwkomers in in de geheimen van Web 2.0. Meteen goed voor een pak nieuwe weblogs in de Vlaamse blogosfeer. Waarschijnlijk heb ik er al enkele aan het schrikken gebracht door te reageren op hun eerste post… 

Maar ja, zo zit dat nu eenmaal in mekaar.

Het blijft een moeilijke combinatie in het volwassenenonderwijs: werken en studeren. Ofwel werk je overdag en ga je ’s avonds (dinsdag + donderdag) en op zaterdagvoormiddag naar de les. Ofwel ga je de hele maandag en de woensdagvoormiddag naar de les en werk je in de overgebleven tijd.

Natuurlijk heb je ook in het volwassenenonderwijs voltijdse studenten, mensen die alleen maar studeren, hetzij alleen deze richting, hetzij een combinatie met nog iets anders.

Vanochtend kwam één van dergelijke studenten me vertellen dat hij vanaf volgende week woensdag voltijds werk gevonden heeft in Brussel. En dan is het lastig naar de les komen op woensdagochtend, natuurlijk. Anderzijds zou het een beetje idioot zijn om nù met de studie te stoppen, op het moment dat hij in het zevende van acht semesters zit. Dus werken we iets uit.

Hij heeft al drie van de acht lessen meegemaakt, om aan de vereisten van het examenreglement te voldoen, moet hij aan 66,6% geraken. Dus als hij nog twee keer kan komen, is er geen vuiltje aan de lucht. Kan hij maar één keer komen, dan moeten we kijken of niet op een soort afstandsonderwijs over moeten schakelen. De lesteksten worden via de elektronische leeromgeving beschikbaar gesteld, via forum/chat/e-mail verwerkt hij op de tijdstippen dat hij kan de leerstof. Het wordt een beetje creatief zijn, maar daar zijn we goed in, nietwaar?

Gisteren tweede les in de cursus Juridische Aspecten van Informatie. Onderwerp: Auteursrecht.

Net zoals vorig semester, overliep ik met de cursisten ook nu weer het contract dat kandidaat-medewerkers aan de krant voorgeschoteld krijgen. En daarin staat dat ze hun rechten afstaan voor alle nevenproducten van de krant, met uitzondering van dingen die “hic et nunc” nog niet gekend zijn.

Als voorbeeld gaf ik vorig jaar een broodje met daarop de headlines van het nieuws. Kwestie van iets te vinden dat hic et nunc nog niet bestaat. Groot was mijn verbazing toen ik gisteren – nadat ik mijn voorbeeld weer gegeven had – geconfronteerd werd met een wereldschokkend bericht van Electrolux: er bestaat een broodrooster – bruudruuster, zo je wil – die tekst in een toast kan branden…

Moet ik nu een nieuw voorbeeld zoeken? Of moet ik bij Electrolux mijn “vindersloon” gaan opeisen? Nu, ervan uitgaand dat ik de cursus zelf doceer, ben ik er mij heel goed van bewust dat ik geen recht op om het even welke vergoeding dan ook heb. Verdorie, toch…

Vanochtend was het zover: na een drooglegging van twee maanden, mocht ik weer aan de slag voor de klas. Acht nieuwe studenten voor een inleiding op de juridische aspecten van informatie.

En meteen aan de slag met de vrijheid van meningsuiting. Hun mening hebben ze zelf nog niet al te vrij geuit, daarvoor moeten ze mij nog een beetje leren kennen, denk ik. Maar ik heb er wel een goed oog in: het wordt een leuk semester.

Nu voorbereiden voor volgende woensdag. Dan staat auteursrecht op het programma. Waarover ging dat nu ook alweer…?

Vorige week stootte ik toevallig op een artikel uit 2006, waarin Library 2.0 – bij ons ook gemeenzaam bekend als Bibliotheek 2.0 – eerder met een scheef oog bekeken werd. Nu, iedereen die mij kent, weet dat zoiets mij raakt tot in het diepst van mijn ziel.

Dus heb ik mij voorgenomen om de zaak eens grondig uit te spitten. De kritiek in het artikel spitste zich vooral toe op het juridische aspect: privacy, copyright en zo van die toestanden.

Het toeval wil – nu ja, eigenlijk is dat geen toeval – dat ik over luttele weken weer een rondje mag doceren over juridische aspecten van informatie. Dus moet ik misschien maar eens een les uitwerken rond Bibliotheek 2.0. En uiteraard de valkuilen ervan wat auteursrecht en privacy betreft. Klinkt goed, al zeg ik het zelf…

Vreemd. Het is eigenlijk geleden van mijn echte studententijd – en dat is al een héle poos geleden – dat ik zo verlangde naar het begin van het schooljaar. Ja, je leest het goed, ik verlangde destijds naar het begin van het schooljaar. Twee maanden vakantie is leuk, maar toch ook héél lang.

Welnu, straks begin ik aan mijn tweede semester als lesgever en ik kijk er al naar uit. In die mate zelfs, dat ik er ’s nachts al van droom. Hoewel dat een combinatie kan zijn van drukte op het werk, de zwoele nachten, de start van de toch altijd spectaculaire Olympische Spelen en ja, misschien zelfs van die Leffe.

En wat heb ik dan wel gedroomd? Je zal het niet geloven. Ik was opeens een verwoed verzamelaar van alle mogelijke sportkrantenknipsels. En uiteraard wilde ik die op een logische en bruikbare manier ordenen. Urenlang heb ik in bed liggen zweten met het uitwerken van een thesaurus. Moet ik aparte categorieën voorzien voor mannen en vrouwen? Zijn de Olympische disciplines aparte sporttakken of komen die bij de doordeweekse sporten als voetbal, atletiek of kleiduifschieten? Moet ik niet eerder met een folksonomy werken? En last but not least: hoe zit het met de juridische aspecten van mijn knipselverzameling?

Het wordt tijd dat het september is…

In mijn vrije uren – voor zover die er nog zijn – doceer ik aan de Gentse Bibliotheekschool. “Juridische aspecten van informatie”, heet dat. En ik kan je verzekeren, dat is een héle boterham. Niet dat het ingewikkeld is, neen, het is héél ingewikkeld…

En toch blijft het boeiend. Zowel voor mezelf als voor de studenten, mag ik hopen.

Omdat een beeld zoveel meer zegt dan duizend woorden, hierbij een animatie-versie van de copyrightwet. Walt Disney draait zich om in zijn graf…

Tja, het kon niet blijven duren. Niet alleen is er DIAmantjes, voortaan is er ook Biblinks.

Mag ik jullie van harte welkom heten?