Geef toe, als titel van een blogpost kan het tellen! Voor het eerst in mijn cyberleven citeer ik Cicero. En dat gewoon om aan te geven, dat de wereld blijft draaien, dat de mens ook blijft draaien. Gelukkig maar. Of niet?

Gisteren liet ik de studenten de omstreden tekst van Godfried-Willem Raes over de absurditeit van het auteursrecht lezen. Tot mijn niet geringe verbazing gaven ze hem achteraf bijna allemaal gelijk, eentje wist het zo nog niet.

Is dit een momentopname, een toevallige samenstelling van de groep? Of is er een diepere oorzaak? Is de huidige generatie inderdaad de hele discussie rond auteursrecht zat? Ik weet het niet. Ik moet me nog even verder bezinnen…