Er was eens een blogger die af en toe een blogpost schreef. Op zekere dag verdween hij echter spoorloos…

Is hij teruggekeerd?

Corelio DIA

Originally uploaded by Biblinks

Hoe moet ik een foto rechtstreeks posten vanuit Flickr? Een cursist zat er een beetje mee verveeld. Dus heb ik het maar even uitgeprobeerd. Op het beeld zie je onze kantoren. Had ik het geweten, ik had eerst een beetje opgeruimd…

Onze eerste les was er vorige week eentje van vallen en opstaan. Bij sommigen lukte alles meteen, anderen liepen radeloos verloren in het bos. Waarbij ik eerlijk moet toegeven dat de techniek ons een beetje in de steek liet.

Want als 15 personen tegelijkertijd over hetzelfde IP-adres een Google-account aanmaken, slaat Google tilt. “Help, spam-aanval” roept hij en het is uit met de pret. Een tiental mensen kreeg de account, de rest mocht het vergeten. Over naar plan B, dus. Alleen liep ook plan B een beetje in het honderd, aangezien het interne netwerk overbelast geraakte…

En of ik het nog altijd allemaal leuk vind? Ja hoor, zeker als ik nu zie in welke mate de cursisten met Web 2.0 beginnen te spelen alsof ze nooit iets anders hebben gedaan. Of stel ik me alles té mooi voor?

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Ja, ik weet het. Het is hier een tijdje stil geweest. Héél stil. Dat er ook nog andere dingen in het leven zijn, is een flauw excuus. Laten we het dus maar houden bij “ik heb gewacht op een nieuwe lading cursisten”.

Vorige week zijn we begonnen met een avondsemester Juridische en straks kan ik aan de slag met 23 Dingen. Zo op het eerste gezicht is heel Vlaanderen vertegenwoordigd in de groep, 17 of 18 stuks, zo werd mij verteld. Ben eens benieuwd. Er is voor alles een eerste keer. Zij moeten het leren, ik moet het doceren. Ook voor de eerste keer.

Nu ja, doceren. Eigenlijk gaat het om afstandsonderwijs. Vandaag een “contactsessie”, dan lekker via de PC met mekaar in contact blijven en dan nog eens een halve dag op 30 april. Ik zal maar al mijn boekentas maken…

De achtste en laatste les van het semester, gisteren. Onderwerp was Bibliotheek 2.0, een van mijn geliefkoosde onderwerpen trouwens. Niet alleen de principes van Bibliotheek 2.0 werden uit de doeken gedaan, maar ook de gevaren. Nu ja gevaren. Eigenlijk ging het over alle aspecten van de cursus, over alles wat je juridisch maar verkeerd kan doen bij Bibliotheek 2.0. En dat is veel, héél véél. Maar daarover op een andere keer misschien meer.

Wat ik hier even kwijt wil, is van een heel andere orde. Zo ging het onder meer over social networking en online communities. Bij sommige daarvan word je naar je seksuele geaardheid gevraagd. Nu is het volgens de Belgische wetgeving verboden om iemand daarnaar te vragen. Reactie van een studente: “Ja, maar je kan die vraag toch ook niét beantwoorden? Wat is daar dan verkeerd mee?”

Welnu. Stel dat ik morgen in de Veldstraat – de drukste winkelstraat van Gent – XTC-pillen sta te verkopen. Ben ik dan strafbaar? De voorbijgangers kunnen toch ook gewoon “neen” zeggen…?

Vandaag hebben we in de les even stilgestaan bij virussen, wormen, Trojaanse paarden en andere beesten. Behoort dat ook tot het domein van de Juridische Aspecten van Informatie? Jazeker.

Een leuke les, trouwens, met veel interactie. En zo kwamen we uiteindelijk tot de ultieme filosofische vraag: “Wat drijft de maker van een computervirus?” De maker van een Trojaans paard, okee, die laat poorten openzetten en plundert je computer. Spyware en adware hebben ook ‘commerciële’ bedoelingen.

Maar wat is de drijfveer van een virusschrijver? Waarom wil hij de bestanden op jouw en andere computers om zeep helpen? Welk ‘plezier’ of ‘nut’ heeft hij erbij dat je foto’s weg zijn, je mp3’s niet meer afspeelbaar, het eindwerk dat bijna klaar was niet meer leesbaar?

Zoals bij de meeste filosofische vragen het geval is, hebben we ook hiér geen antwoord op gevonden…

Geef toe, als titel van een blogpost kan het tellen! Voor het eerst in mijn cyberleven citeer ik Cicero. En dat gewoon om aan te geven, dat de wereld blijft draaien, dat de mens ook blijft draaien. Gelukkig maar. Of niet?

Gisteren liet ik de studenten de omstreden tekst van Godfried-Willem Raes over de absurditeit van het auteursrecht lezen. Tot mijn niet geringe verbazing gaven ze hem achteraf bijna allemaal gelijk, eentje wist het zo nog niet.

Is dit een momentopname, een toevallige samenstelling van de groep? Of is er een diepere oorzaak? Is de huidige generatie inderdaad de hele discussie rond auteursrecht zat? Ik weet het niet. Ik moet me nog even verder bezinnen…

Vandaag is een hele lichting nieuwe tweepuntnullers geboren. In de Gentse Bibliotheekschool is immers de opleiding “23 Dingen: Web 2.0 in 23 stappen” gestart, in samenwerking met het VCOB.

Collega Eva Simon – undercover ook als de Commissaresse gekend – wijdde er zo’n 15 nieuwkomers in in de geheimen van Web 2.0. Meteen goed voor een pak nieuwe weblogs in de Vlaamse blogosfeer. Waarschijnlijk heb ik er al enkele aan het schrikken gebracht door te reageren op hun eerste post… 

Maar ja, zo zit dat nu eenmaal in mekaar.

Het blijft een moeilijke combinatie in het volwassenenonderwijs: werken en studeren. Ofwel werk je overdag en ga je ’s avonds (dinsdag + donderdag) en op zaterdagvoormiddag naar de les. Ofwel ga je de hele maandag en de woensdagvoormiddag naar de les en werk je in de overgebleven tijd.

Natuurlijk heb je ook in het volwassenenonderwijs voltijdse studenten, mensen die alleen maar studeren, hetzij alleen deze richting, hetzij een combinatie met nog iets anders.

Vanochtend kwam één van dergelijke studenten me vertellen dat hij vanaf volgende week woensdag voltijds werk gevonden heeft in Brussel. En dan is het lastig naar de les komen op woensdagochtend, natuurlijk. Anderzijds zou het een beetje idioot zijn om nù met de studie te stoppen, op het moment dat hij in het zevende van acht semesters zit. Dus werken we iets uit.

Hij heeft al drie van de acht lessen meegemaakt, om aan de vereisten van het examenreglement te voldoen, moet hij aan 66,6% geraken. Dus als hij nog twee keer kan komen, is er geen vuiltje aan de lucht. Kan hij maar één keer komen, dan moeten we kijken of niet op een soort afstandsonderwijs over moeten schakelen. De lesteksten worden via de elektronische leeromgeving beschikbaar gesteld, via forum/chat/e-mail verwerkt hij op de tijdstippen dat hij kan de leerstof. Het wordt een beetje creatief zijn, maar daar zijn we goed in, nietwaar?

Gisteren tweede les in de cursus Juridische Aspecten van Informatie. Onderwerp: Auteursrecht.

Net zoals vorig semester, overliep ik met de cursisten ook nu weer het contract dat kandidaat-medewerkers aan de krant voorgeschoteld krijgen. En daarin staat dat ze hun rechten afstaan voor alle nevenproducten van de krant, met uitzondering van dingen die “hic et nunc” nog niet gekend zijn.

Als voorbeeld gaf ik vorig jaar een broodje met daarop de headlines van het nieuws. Kwestie van iets te vinden dat hic et nunc nog niet bestaat. Groot was mijn verbazing toen ik gisteren – nadat ik mijn voorbeeld weer gegeven had – geconfronteerd werd met een wereldschokkend bericht van Electrolux: er bestaat een broodrooster – bruudruuster, zo je wil – die tekst in een toast kan branden…

Moet ik nu een nieuw voorbeeld zoeken? Of moet ik bij Electrolux mijn “vindersloon” gaan opeisen? Nu, ervan uitgaand dat ik de cursus zelf doceer, ben ik er mij heel goed van bewust dat ik geen recht op om het even welke vergoeding dan ook heb. Verdorie, toch…